Als u dit interview liever van papier leest, kunt u het hier op twee A4-tjes uitprinten
 

In de dienst van zondag 17 januari 2010, waarin Joke van den Ende-Struijk is bevestigd als diaken hebben we tevens afscheid genomen van ouderling-kerkrentmeester Jack Izeboud.
Jack heeft een periode van 12 jaar zitting gehad in het kerkbestuur en volgens de regels van de kerkorde is dan die zittingsperiode voorbij.
‘Eigenlijk is die termijn 4 jaar’, vertelt Jack Izeboud, ‘dan kun je nog een periode van 4 jaar herbevestigd worden om vervolgens met dispensatie van de Classis nog eens 4 jaar zitting te hebben, maar dan is het echt gebeurd en moet je je plaats aan een ander afstaan.
Die plaats is nu vacant geworden. Het is wel mogelijk om na 11 maanden weer toe te treden, of iemand te vervangen.’

Hoe het begon

‘Het is allemaal een beetje vanzelf gegaan met het kerkenwerk’, vertelt Jack Izeboud, (62 jaar, geboren in Vlissingen) vanuit zijn woning in Hansweert. Samen met zijn vrouw Cora blikken we terug op de afgelopen 12 jaar en kijken we voorzichtig vooruit naar de toekomst.
‘In 1997 maakte ik deel uit van de hoorcommissie, nadat onze gemeente vacant was geworden. Voorganger Fred Bergwerff was in de VUT gegaan en het zoeken was in die tijd naar een nieuwe predikant. Uiteindelijk heeft de commissie ds. Mieke van der Vlugt voorgedragen en dat heeft de kerkenraad ook aangenomen. In die periode ben ik benaderd door de toenmalige kerkenraad of ik toe wilde treden als ouderling-kerkvoogd. Het ging toen allemaal zo snel dat ik nog eerder bevestigd was dan Mieke’.
‘Ik kan je zeggen dat ik dat tot op heden met veel plezier heb gedaan. Het was natuurlijk wel even wennen in het begin, temeer omdat ik toen nog een volle baan had in Den Haag (adjudant bij de luchtmacht) en ’s morgens met de eerste trein van 06.15 uur al vanuit Zeeland vertrok, om ’s avonds – als de spoorwegen meewerkten – rond 18.30 uur pas thuis te komen. De kerkenraad vergaderde toen om 20.00 uur dus dan was het snel eten, wassen, omkleden en weer de deur uit. Die vergaderingen duurden dan soms tot tegen elven, nou dan had je het wel gehad op zo’n dag.’

‘Het ontstaan van de fusie tussen Hansweert en Schore dateert van 1 januari 1994, als ik me niet vergis. Fred Bergwerff was toen onze voorganger en nadat twee kerkenraden tot één waren omgevormd, was dit in het begin niet eenvoudig. Je had toen nogal het hokjesdenken van ‘dit is van Hansweert’ en ‘dat is van Schore’. In de loop van de jaren is dat gelukkig verwaterd. Het was en is nog steeds moeilijk om de balans in evenwicht te houden. Je moet al blij zijn als er mensen zijn die willen toetreden tot een kerkbestuur. De spoeling is dun wat dat aangaat, ik weet ook wel, iedereen heeft het druk en heeft andere dingen aan zijn hoofd, maar dat was bij mij ook zo, maar ik heb toch gemeend dat werk te moeten doen.’

Culturele activiteiten

‘Het kerkrentmeesterschap lag me het beste, ik ben nu niet zo het type voor het pastorale werk. Meer houd ik van meedenken, meehelpen, ook met beide handen hoor, met het beheer van de kerk om die levendig te houden.’
‘In dat verband zijn er vorig jaar in Schore en ook in Hansweert trouwens, wat culturele activiteiten geweest. Laat ik eerst vooraf zeggen, dat we als kerkbeheer best wel zorgen hebben over de gebouwen. We, Kees (in ’t Anker) en ik, zijn op een gegeven moment bij de wethouders van Kapelle en Reimerswaal geweest om te praten over de gebouwen en om onze zorgen daarover uit te spreken.
Stel dat er, je weet het maar nooit, in de toekomst eens wat moet gebeuren met onze kerken. Ik vertel je geen nieuwtje als ik zeg dat het kerkbezoek in Nederland dalende is en dat is bij onze gemeente niet anders.

We hebben als kerkbeheer een plan daar neergelegd waar we dan aan gaan denken, als het zover zou komen. Wellicht dat de (burgerlijke)gemeenten ons tegemoet kunnen komen, we verwachten daar geen zak geld van, maar je weet maar nooit wat er mogelijk is.
Als mogelijke reactie daarop kwam wethouder Kosten van de gemeente Kapelle in contact met Kees en de dorpsraad van Schore. Daar is een commissie uit ontstaan met een paar vrijwilligers waarna de gemeente Kapelle heeft gevraagd of wij de ruimte, de kerk dus, beschikbaar wilden stellen voor nevenactiviteiten op cultureel gebied.
Er zijn toen wat afspraken gemaakt m.b.t. vergoedingen etc., nou… achteraf gezien zijn we daar best blij mee dat we die stap gezet hebben.
 

 

Het mooie daarvan vind ik zelf, dat zo heel de uitstraling van onze kerken onder één noemer naar buiten komt. Dat geldt ook voor Hansweert: laten we toch proberen als één naam naar buiten te treden. Nu is er dan weer de PaHa (PKN Activiteitengroep Hansweert), persoonlijk ben ik niet zo gelukkig met die naam, want als dat maar weer geen splitsing teweeg brengt zoals vroeger. Het gaat nu net zo goed, dat samen optrekken, het zou jammer zijn dat daaruit weer twee groepen ontstaan.’

Onderhoud gebouwen

‘Niet alleen de zorg om de kerken, maar ook het onderhoud vergt veel aandacht. Neem nu vorig jaar. Nadat de kachel in Hansweert was vervangen moest ook in Schore de verwarming vernieuwd worden. Om kosten te besparen hebben we met een aantal vrijwilligers de oude kachel eruit gesleept, ook moest onder de vloer een nieuwe gasleiding naar de kelder aangelegd worden.
Het is misschien leuk om hierover het volgende te vertellen. Die gasleiding waar ik het over had, moest ook door de muur bij de consistorie getrokken worden en om onder de vloer te gaan moest er een niet al te groot gat gemaakt worden. Willie Lepoeter, die er ook bij was, zei op een gegeven moment: ‘Ga eens even aan de kant, dan kan ik er beter bij’ en floep… weg was Willie. Hij was ineens in het gat verdwenen, hij heeft daar overigens keurig die leiding door de muur getrokken en kon weer naar boven komen, maar dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Naar beneden gaat vanzelf, maar omhoog…. ho maar. Toen hij eruit wilde klimmen kwam hij min of meer vast te zitten, want hij moest met z’n armen omhoog eruit, zo klein was dat gat.

Nou, dan heb je niet veel steun aan je armen en na wat trekken en wrikken kwam Willie als het ware vast te zitten in dat gat. Echt een komisch gezicht was het, gelukkig kwam hij na wat duw- en sjorwerk ongeschonden boven maar we hebben, toen hij daar vast zat, wel moeten lachen!’

Tot slot

‘Na mijn ‘terugzetten’ blijf ik als lid van het College van Rentmeesters de ledenadministratie en administratie pacht doen. Ook zul je me nog tegen kunnen komen bij het ‘oud papier ophalen’ en verder doe ik nog kosterswerkzaamheden in Hansweert en help ik Wim Verbeem in Schore, die mij trouwens bijstaat in Hansweert.’
‘Als ik nog eens terugdenk aan het begin toen we ons hier in Hansweert vestigden: Ik moest toen voor mijn werk binnen een straal van 25 km van Woensdrecht wonen, want daar heb ik ook nog gewerkt. Cora’s vader en opa kwamen van Hansweert, dus het dorp was ons niet vreemd toen we hier zijn neergestreken. Het leuke was toen ik ging zoeken naar kerkadressen, op een gegeven moment Kees Bakker aan de lijn kreeg, die was toen kerkenraadslid hier. Ik vroeg hem: ‘Hoe is het hier met de kerk, is ‘t ie nog open en wanneer kunnen we daar naartoe?’ ‘Dat heb ik nou nog nooit meegemaakt’, zei Kees, ‘dit is de eerste keer dat iemand vraagt: ‘mag ik naar de kerk komen? ‘ ‘Je weet hoe Kees dan kan reageren’, zei Jack lachend. ‘Fred was toen net met vakantie, enfin met Kees heb ik toen een goed gesprek gehad en zodoende is het balletje gaan rollen.’

Nu is het tijd om afstand te nemen van die verantwoording, ik wil graag op deze plaats iedereen bedanken die in deze periode mee geholpen heeft zodat de kerkenraadsleden hun werk konden doen, want zonder deze hulp sta je er als kerkenraad alleen voor’. Zo kon ik bijvoorbeeld in de afgelopen periode voor onderhoud aan de kerk van Hansweert terugvallen op Huib Poleij, om maar een keer één van de mensen te noemen.

De vraag is natuurlijk of Jack nog zal terugkeren op de voorste banken in de kerk, want een termijn van elf maanden uit het ambt is niet erg lang. Op mijn opmerking dat hij dan met de Kerst dit jaar weer vooraan zou kunnen zitten, antwoordt Jack lachend: ‘Ja… in theorie zou ik daar weer kunnen zitten, ja ja…. ??’
 

Jaap Janse

15 januari 2010


Deze pagina is het laatst gewijzigd op 20 januari 2010
Terug naar de startpagina