Het dorp Schore werd gesticht nadat er rond 1150 een grote dijk op Zuid-Beveland was aangelegd. De naam betekent schor, omdat het ingedijkte land er nog lang als een schorrengebied bleef uitzien. Er zat veel veen in de bodem en daar was het de mensen om te doen. Dit werd als brandstof gebruikt. Ook hield men er veel schapen.

Het dorp werd een parochie omstreeks 1200, een afsplitsing van het naburige Vlake. In 1248 verwoestte een overstroming het dorp grotendeels. Het is niet bekend of het eerste kerkje is blijven bestaan. In de kreek die toen ontstond werd veel later de Eeweg aangelegd. De monniken van de abdij van St. Bernard aan de Schelde begonnen in 1250 met herstel van de dijk en ontginning van het land. Korte tijd later, in 1266, droeg de abdij haar Schoorse bezit over aan het klooster Jeruzalem in Biezelinge.

 

 
De ontwikkeling van Schore stagneerde toen de veenlaag uitgeput raakte.
Het bleef een klein, puur agrarisch dorpje. Vermoedelijk in de veertiende eeuw lieten de lokale machthebbers, de ambachtsheren, een stenen kerkje bouwen. Dit was op het punt waar enkele wegen elkaar kruisten, de Haaimeet en de Steenweg.
Eerder al hadden ze enkele kasteelbergjes rond het dorp laten opwerpen.

Deze pagina is het laatst gewijzigd op 18 juli 2010